Overslaan en naar de inhoud gaan

Foutmelding

  • Deprecated function: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in include_once() (regel 3492 van /var/web/vd17234/app/releases/11/docroot/includes/bootstrap.inc).
  • Deprecated function: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in include_once() (regel 3492 van /var/web/vd17234/app/releases/11/docroot/includes/bootstrap.inc).

Vakantie

digitaal verhaal: Vakantie is... mijn natuurmedicament

In gesprek met Claudine Strijbol | 16 februari 2017

Opgaan in het moment, vol overgave leven in het ‘nu’. Dat is vakantie! Vakantie verzacht, geneest, zet pijn voor even aan de kant en het volle leven in het midden. ‘Als ik op vakantie ben, dan leef ik me uit. Dan voel ik me vrij! Dan ben ik helemaal Claudine, en niet een kankerpatiënt.’  De Gentse Claudine Strijbol vertelt in een kort videoverhaal wat vakantie voor haar betekent. Ze vertelt over zingen, over plezier maken, over applaus krijgen en hoeveel deugd dat allemaal kan doen.

“Op vakantie ben ik helemaal Claudine, en niet een kankerpatiënt.”

Claudine participeert in de Gentse Beweging van Mensen met Laag Inkomen en Kinderen vzw (BMLIK). Daar werd ze aangemoedigd om deel te nemen aan een workshop digital stories, een initiatief van Vakantieparticipatie. Twee dagen later had ze tien nieuwe vrienden én de basis van een kort videoverhaal over haar vakantie-ervaringen. ‘Het heeft me deugd gedaan,’ zegt ze, ‘en wat ook fijn is: in de maanden nadien heb ik verschillende keren mijn verhaal mogen, kunnen én durven vertellen aan groepen mensen.’

Of we haar verhaal online mochten delen? Ze twijfelde. De digitale wereld is niet haar wereld. Maar ze merkte dat mensen blij werden wanneer ze haar verhaal vertelde. Ze ontdekte dat haar getuigenis van betekenis kan zijn voor lotgenoten. Daardoor durft Claudine de stap in de online-wereld nu wél te zetten.  Kijk je mee?

 

Over de videoverhalen
Claudine ging samen met Fanny, Jenneke, Marleen, Dirk, Rita, Carine, Hilde en Patrick in op de uitnodiging van Vakantieparticipatie om hun vakantie-ervaringen te vertellen via een ‘digital story’. Lees hier meer over de workshop. In hun persoonlijk videoverhaal vertellen ze met eigen stem wat vakantie voor hen betekent. De videoverhalen delen we in de loop van de voorbije en komende weken op www.iedereenverdientvakantie.be en via het Youtube-kanaal van Steunpunt Vakantieparticipatie, Toerisme Vlaanderen.

Bekijk alvast:
‘Vakantiegangers doen oproep aan hulpverleners en beleid’
'Goede stilte, slechte stilte'
'Vakantie is vrijheid durven nemen'
'Met niets heb je heel veel'
'Vakantie is mogelijkheden zoeken'

Claudine Strijbol

In gesprek met

Claudine Strijbol woont in Gent. Ze is lid van de Gentse Beweging van Mensen met Laag Inkomen en Kinderen vzw (BMLIK). Claudine is kankerpatiënte. De ene dag gaat het goed, de andere dag is moeilijk. Zingen houdt haar vrolijk en sterk. Vakantie is haar natuurmedicament.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 16 februari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Reizen oefent je tolerantie-spier

In gesprek met Luc Gobin, Internationale Organisatie voor Sociaal Toerisme (ISTO) | 14 februari 2017

Toerisme is een economische sector van belang, waarin creatieve ondernemers groei en tewerkstelling genereren. Maar dringen we door tot de kern, dan is toerisme in essentie een sociaal gebeuren. Toerisme draait om contacten tussen mensen, zegt Luc Gobin, verantwoordelijk voor de Europese uitbouw van sociaal toerisme binnen ISTO, de Internationale Organisatie voor Sociaal Toerisme. ‘Toerisme biedt ons kansen tot ontmoeting met anderen. Dat is belangrijk, omdat we de ander- die vaak heel anders leeft, denkt en handelt dan wij – zonder oordeel leren zien en waarderen.’ Daardoor biedt toerisme vandaag de dag een belangrijke maatschappelijke meerwaarde, vindt Luc. ‘Want we zijn niet veraf van een samenleving waarin we elkaar niet meer verstaan.’

We moeten toerisme niet gelijkschakelen met luxe, veraf en onbereikbaar voor vele mensen. Want dat is het in de kern hoegenaamd niet, vindt Luc. 

"Toerisme is een manier om je geest open te zetten voor wat anders is dan je gewend bent, voor mensen die anders leven, anders denken en andere dingen doen dat jij." - Luc Gobin 

Zonder die confrontatie met wat buiten je comfortzone ligt, wordt het makkelijk om een oordeel te hebben over anderen. Dat leidt dan makkelijk tot de conclusie dat de ander – die je niet kent – verkeerd is. En precies daarin broeit een populistische en negatieve kijk op het leven.’

Grootsheid aanschouwen, nietigheid ervaren

Je overgeven aan de nieuwe en onbekende ervaringen –zelfs dichtbij huis - verandert je beeld van jezelf, van de wereld, van je eigen plek in de wereld. Luc: ‘Ik groeide op in Oostende. Toen ik kind was, betekende vakantie voor mij naar het strand gaan. Ik herinner me nog levendig dat ik op het strand lag, naar de wolken keek en het zand tussen mijn vingers voelde. Tussen de grootsheid van de wolken, het minuscule van het zand en het samenzijn met vakantievriendjes kwam ik tot mezelf. 

Luc Gobin als kind op het strand
Luc als uk aan het strand in Oostende:
"Tussen de grootsheid van de wolken, het minuscule van het zand
en het samenzijn met vakantievriendjes kwam ik tot mezelf"

 

Op mijn negentiende maakte ik een zonsverduistering mee in Kenia. Zes minuten lang aanschouwde ik een immens kosmisch gebeuren waarop de hele natuur intens reageert. Het was de eerste keer dat ik op een ander continent was. In de natuur en in het contact met de mensen heb ik ervaren dat onze omgeving – de natuur, de planeet, de kosmos, onbevattelijk groter is dan wijzelf.’

Hoe belangrijk het is te waarderen wat anders is

‘Die reis naar Kenia was een heel belangrijk moment in mijn leven. In Afrika is het leven anders. De mensen redeneren er anders en zijn er vaak gelukkig met iets dat in westerse ogen weinig voorstelt. Dat, en het overweldigende van de natuur, hebben mijn horizon op jonge leeftijd opengezet voor nieuwe ervaringen.

Nu de kinderen volwassen zijn, maken mijn vrouw en ik elk jaar een verre reis. We bezochten onder meer Rwanda, Iran, Ethiopië: regio’s waar conflicten broeien die wij met onze Europese geest maar moeilijk kunnen begrijpen. Het contact met de mensen is vaak confronterend en daardoor verrijkend. Je leert er dat er voor bepaalde spanningen geen makkelijke oplossingen zijn. Dat je gewoon niet alles kunt oplossen. En dat het ontzettend belangrijk is dat mensen elkaar leren waarderen in hun anders zijn.’

Emotionele en morele bouwstenen

Het is die ontmoeting met een omgeving, met mensen en met denkwijzen die verschillen van de onze die bijdraagt aan respect, vertrouwen en een dieper besef van menswaardigheid, vindt Luc. Maar het zit ‘m ook in kleine dingen. Als je af en toe je eigen huis en woonomgeving achter je laat en naar een andere omgeving trekt, dan verlaat je ook je comfortzone. ‘In een omgeving waarmee je niet vertrouwd bent zie en beleef je andere dingen.'

"Weg van huis gaan is routines achterlaten en de dingen een keer anders doen. Die nieuwe ervaringen zijn emotionele en morele bouwstenen die je meeneemt naar huis."

Herontdekken wat waardevol is en dat in je leven integreren

Op die manier draagt toerisme bij aan waardig leven, vindt Luc. ‘We leven in een maatschappij waar je altijd maar moet presteren. Even gas terugnemen en daardoor herontdekken wat van waarde is: dat biedt ons positiviteit en vertrouwen voor de toekomst. Het zijn vaak kleine dingen, zoals het voornemen om het wat rustiger aan te doen. Soms lukt dat, soms verdwijnt dat ook weer. Wat je er in je eigen leven uiteindelijk mee doet, is jouw verantwoordelijkheid.’

 

Luc Gobin

In gesprek met

Luc Gobin werkt voor ISTO, de internationale organisatie voor sociaal toerisme. Luc is bij ISTO verantwoordelijk om sociaal toerisme binnen Europa verder uit te bouwen. Hij onderhoudt contacten op niveau van het Europees beleid en wil daar als aanspreekpunt fungeren om toerisme in het algemeen en sociaal toerisme in het bijzonder op de Europese agenda te houden.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 14 februari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Digitaal verhaal: Goede stilte, slechte stilte

In gesprek met Marleen Wauters | 9 februari 2017

Soms zijn er van die dagen, dat het stormt in je hoofd. Dat je je alleen voelt, dat je je opsluit en contact uit de weg gaat. ‘Dat zijn slechte stiltes’, zegt Marleen Wauters. Niemand ziet dan dat je het lastig hebt, en dat voelt eenzaam. Goede stilte vindt Marleen wanneer ze op vakantie gaat. De Priorij Bethanië in Loppem is haar deugddoende vakantieoase. ‘Ik leer het steeds beter: mijn eigen leven leiden, mijn eigen keuzes maken. En vakantie helpt me daarbij.’

Vakantie betekent voor Marleen tot rust komen en ontdekken wat ze nodig heeft op zich goed te voelen.  Ze schreef haar ervaring neer in een verhaal, zocht er passende foto’s bij en sprak haar tekst in. Omdat ze jou wil inspireren om even stil te staan: wat zijn jouw goede stiltes? Waar vind je ze? En wat doen ze met jou?

 

 

 

Over de videoverhalen
Marleen ging samen met Fanny, Jenneke, Claudine, Dirk, Rita, Carine, Hilde en Patrick in op de uitnodiging van Vakantieparticipatie om hun vakantie-ervaringen te vertellen via een ‘digital story’. Lees hier meer over de workshop. In hun persoonlijk videoverhaal vertellen ze met eigen stem wat vakantie voor hen betekent. De videoverhalen delen we in de loop van de komende weken op www.iedereenverdientvakantie.be en via het Youtube-kanaal van Steunpunt Vakantieparticipatie, Toerisme Vlaanderen.

Bekijk alvast:
‘Vakantiegangers doen oproep aan hulpverleners en beleid’
'Vakantie is vrijheid durven nemen'
'Met niets heb je heel veel'
'Vakantie is mogelijkheden zoeken'

 

Marleen Wauters Mariahove

In gesprek met

Marleen Wauters (54) woont in Lokeren.

Marleen weet wat depressie is. ‘Ik zal altijd wel depressieve klachten blijven hebben’, zegt ze. Ze leerde de tekenen herkennen en zichzelf sturen om niet de dieperik in te gaan. Naar de schone dingen van het leven op zoek gaan hoort daarbij. Vriendschap is voor haar de essentie van het leven. En vakantie hoort bij het leven als eten en drinken. Om de vriendschap te ervaren en rust te vinden.

Ze wil het taboe rond zelfdoding en het stigma rond de psychiatrie helpen doorbreken door met haar verhaal naar buiten te blijven komen. ‘Ik ben de schaamte al lang voorbij’, zegt ze. ‘Depressie, Burn-out: het zijn de ziekten van de eeuw.’

Dit verhaal werd gepubliceerd op 9 februari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Helende kracht van vakantie binnen bereik van chronisch zieken brengen

In gesprek met Hilde Gyselinck | 31 januari 2017

‘Af en toe heb ik een time-out nodig. Dan focus ik me op rust en therapie, om nadien weer met extra energie in het drukke leven van mijn gezin te kunnen staan.’ Hilde Gyselinck (46) heeft secundair progressieve multiple sclerose, een chronische ziekte die het centraal zenuwstelsel aantast. Hilde doet beroep op hulp van thuiszorg en persoonlijk assistenten. Ze krijgt kinesitherapie aan huis. Enkele keren per jaar gunt ze zichzelf een intense periode van rust. Daarvoor trekt ze liefst van al naar de Koninklijke Villa, een zorghotel aan zee. ‘Omkaderd en in een sfeer van vakantie tot rust komen, het zou een vanzelfsprekend recht moeten zijn voor langdurig zieke mensen’, zegt Hilde. ‘Maar omwille van het financiële plaatje houden de meesten van ons het bij een regelmatige herstelperiode in het ziekenhuis of ambulante revalidatie. Als samenleving moeten we ons afvragen hoe we de helende kracht van vakantie meer binnen bereik van chronisch zieke mensen kunnen brengen.’

Chronische patiënten hebben af en toe wat tijd nodig waarin extra rust, zorg en therapie hen weer aansterken. De meeste mensen gaan daarvoor een poosje naar een revalidatiecentrum, het ziekenhuis of doen beroep op intense thuiszorg.

Hilde: ‘Maar revalidatiecentra geven voorrang aan patiënten waar nog progressie kan gemaakt worden. Thuis, middenin een druk gezinsleven en de zorgen van elke dag, is fysiek en psychisch tot rust komen best moeilijk. In een ziekenhuis rust vinden? Dat ervaar ik als quasi onmogelijk. Als patiënt onderga je opeenvolgende zorghandelingen. Die procedures vertrekken niet vanuit de behoeften van de patiënt maar vanuit de organiseerbaarheid van de zorg in de context van een ziekenhuis.  Opstaan, wassen, temperatuur meten, medicatie, doktersbezoek, maaltijden, therapie: alles verloopt er volgens principes van een efficiënte organisatie van het geheel. Ik begrijp hun werkwijze maar die aanpak sluit niet aan bij wat ik als patiënt nodig heb om tot rust te komen.’

Vakantie is rust vinden

Hilde zocht naar een andere manier om van de helende kracht van regelmatige rustperiodes te genieten.  Ze trekt met vakantie naar gezondheidscentrum Koninklijke Villa in Oostende. Daar krijgt ze dagelijks intensieve therapie op maat, vindt ze rust en ontspanning en kan ze vertrouwen op professionele omkadering door verpleging en zorgkundigen.

"De zorgvakantie vertrekt bij mijn behoeften, niet ingegeven door een vast systeem van zorghandelingen dat van buitenaf wordt opgelegd" - Hilde

Hilde: ‘In de Villa staat mijn rust centraal. Maaltijden, therapie, doksterbezoek wordt georganiseerd rondom wat ik nodig heb. Die benadering vertrekt dus bij mijn behoeften, niet ingegeven door een vast systeem van zorghandelingen dat van buitenaf wordt opgelegd. Enkel medische handelingen die ik nodig heb, zijn aan de orde. De voortdurende onderbreking van mijn rust voor medische controles of behandelingen blijven mij – in tegenstelling tot in een ziekenhuis – bespaard.’

Betaalbaar?

Een verblijf in het zorghotel, inclusief omkadering en maaltijden, kost ongeveer 100 euro per dag. Mensen met een beperkt inkomen krijgen 30% korting indien ze hun verblijf - van maximum 14 dagen per jaar - boeken via het Steunpunt Vakantieparticipatie. De meeste ziekenfondsen voorzien een tegemoetkoming van 15 euro per verblijfsdag, voor een beperkt aantal dagen per jaar.

"Waarom zou ik me in een ziekenhuis vol cortisone laten stoppen terwijl ik veel beter word van een periode goed omkaderd rusten aan zee?"

Hilde: ‘Het komt erop neer dat een verblijf in een zorghotel voor de patiënt duurder is dan een ziekenhuisverblijf. Dat maakt dat veel chronisch zieke mensen uiteindelijk kiezen voor het ziekenhuis. ‘Dan ben ik er even tussenuit, krijg ik zorg, en met medicatie en beperkte therapie en ben ik na een week ook opgepept’, is de redenering. Maar waarom zou ik in een ziekenhuis gaan liggen en me vol cortisone laten stoppen terwijl ik veel beter word van een periode goed omkaderd rusten aan zee? Rust is een voorwaarde om nadien weer vooruit te geraken. Dat zou binnen de mogelijkheden van veel meer mensen moeten komen. Het is belangrijk dat we als samenleving uitzoeken hoe dat voor zieke mensen betaalbaar kan worden. Het zou trouwens flinke besparingen in de ziektekosten kunnen tot gevolg hebben, want een verblijf in het ziekenhuis kost de maatschappij uiteindelijk een veelvoud.’

Gekend?

Niet alleen aan betaalbaarheid kan creatief gesleuteld worden, vindt Hilde. Ook de bekendheid van deze alternatieve zorgformules mag nog groeien.

Hilde: ‘Ik kwam bij de Villa terecht na een tip van een arts van het BZIO in Oostende. De weg naar het BZIO vond ik omdat ik zocht naar hoe ik vakantie voor mijn gezin kon combineren met rust en therapie voor mezelf. Die mogelijkheden worden je niet zomaar gepresenteerd, je moet er echt naar op zoek gaan. Naar mijn aanvoelen zijn er nog te weinig artsen en maatschappelijk werkers die stil staan bij de helende kracht van medisch en therapeutisch goed omkaderde vakanties. De meeste welzijnswerkers kennen die mogelijkheden onvoldoende. Daar zou echt verandering in moeten komen.’

Begeleiding bij de voorbereiding

Naast sleutelen aan betaalbaarheid en bekendheid, is nog een derde aspect van belang, vindt Hilde: begeleiding in het proces van kiezen en voorbereiden van een herstelvakantie.

Hilde: ‘Wie voor het eerst de stap zet naar een medisch en therapeutisch omkaderde vakantie, komt voor een heleboel vragen en onzekerheden te staan. Hoe ga ik mijn tijd invullen? Hoe bereid ik me erop voor? Wat moet ik allemaal regelen? Wat als het tegenvalt? Gaat de zorg wel zijn wat ik nodig heb? Hoe gaan andere mensen mij bekijken? Ga ik de anderen niet tot last zijn? De ene persoon vindt het niet onoverkomelijk om met zoveel vragen om te gaan, voor een ander kan dat net de reden zijn om de sprong niet te wagen. En dat is jammer. Ik denk dat daar nog een belangrijke taak voor het brede veld van het welzijnswerk is weggelegd.’

Hilde Gyselinck

In gesprek met

Hilde Gyselinck (46) woont in Zwijndrecht, is alleenstaande pleegmoeder van drie kinderen, lid in de werkgroep vakanties van Samana (het vroegere Ziekenzorg) en gepassioneerd pleitbezorgster voor de helende kracht van vakantie voor zieke mensen. Als vrijwilliger begeleidde ze jarenlang vakanties bij Ziekenzorg en Jeugd en Gezondheid (nu Kazou). In 2008 kreeg Hilde de diagnose van secundair progressieve multiple sclerose.

Hilde is maatschappelijk werker. Ze werkte bij het OCMW en later bij het Zorgbedrijf Antwerpen, eerst als wijkmaatschappelijk werker, vervolgens op de dienst schuldbemiddeling en dan als dienstencentrumleidster.  Haar werk heeft ze omwille van haar voortschrijdende ziekte noodgedwongen stopgezet.

Vier keer per jaar zoekt Hilde rust en herstel aan zee. In de zomervakantie gaat ze met haar gezin naar Vayamundo in Oostende en combineert ze vakantie met therapie in het naastgelegen revalidatiecentrum BZIO. Omdat ze meer nood heeft aan therapie en rust kiest ze daarnaast drie keer per jaar voor een verblijf van tien dagen tot een maand in zorghotel de Koninklijke Villa

Dit verhaal werd gepubliceerd op 31 januari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Gedichtendag!

In gesprek met gelegenheidsdichters uit Antwerpen, Beernem en Middelkerke | 26 januari 2017

Elke laatste donderdag van januari is het gedichtendag. Liefhebbers van poëzie doen zich tegoed aan de troost van fijnzinnige taal. Vinden verstilling in schilderingen met woorden. Proberen uit te drukken wat amper in woorden te vatten is. Omcirkelen ervaringen in verzen en witregels. In letters en leestekens. In ritme en in melodie die alleen vanbinnen klinkt. Gedichtendag is een feestdag van componeren met woorden, van je laven aan composities van een ander. 

Einde 2016, net voor het Forum, drukten mensen uit Open Huis (Antwerpen), Middelpunt (Middelkerke) en Psychiatrisch Centrum Sint Amandus (Beernem) in gedichten uit wat vakantie voor hen betekent.  Ter gelegenheid van gedichtendag brengen we uit deze drie zachtaardige windstreken een gedicht. Over vakantie, natuurlijk.

 

zwoelegeuren

 

Als het zwembad spreken kon

Rimpelloos wachten op zwoele geuren.
Genietend van de zonsopgang.
Wachtend op Ken en Barbie en hun luidruchtig kroost.
Het geluid van het kabbelende water
langs de glijbaan.

Oei! Daar zijn de eerste handdoekleggers al,
en ik ben nog niet gepoetst!

De eerste kindervoetjes trappelen in het water.
Een bontgekleurde luchtmatras wordt op mij gevleid.

Het wolkendek slibt dicht.
De sixpacks vluchten naar de cabanas voor een cocktail.
Ik maak mij op voor een frisse douche
van de regen.

Tot de volgende rimpelloze,…

Mike, Rudi, Gaurab, Veronique, Aurore & Tina
Team Middelpunt

 

--oOo--

 

terugzoenen

Druk – Druk – Druk
Pauzeknop ingedrukt

Efkes niets
Efkes niet

(Vergeet mijn aperitiefke niet!)

Klaar voor nieuwe dingen
ontdekken van natuur
Terug zoenen van elkaar

Straks enkel foto’s
Druk. Druk. Druk.

Marc, Marc, Lisette en Henri
PSC Open Huis Antwerpen

 

--oOo--

 

voetenindezee

 

Ik beloon mezelf
met voeten in zee,
natte plakkende voeten
vol zand,
eén bol te weinig
toch content.
Rust op het strand.
Er is ontspanning in mijn hand.

Patiënten Psychiatrisch Centrum Sint Amandus, Beernem

 

--oOo--

 

De gedichten werden gecomponeerd tijdens workshops ‘Vakantie in gedichten, spelen met betekenis’, ter voorbereiding van het Forum Vakantieparticipatie 2016. Jan Somer, dorpsdichter in Borsbeek, begeleidde de workshops. Dichten is héérlijk! Sfeer opsnuiven kan in deze verhalen:
Hotelcrew over vakantie: ‘zullen we eelt aan de vissen voeren?’ 
Cultuur beleven is je mens-zijn ervaren 
Vakantie in gedichten, spelen met betekenis 

Ontwerp visuals: Llot, grafisch vormgever

In gesprek met

Einde 2016, net voor het Forum, drukten mensen bij Open Huis (Antwerpen), medewerkers van zorghotel Middelpunt (Middelkerke) en patiënten van het Psychiatrisch Centrum Sint Amandus (Beernem) in gedichten uit wat vakantie voor hen betekent. Hun gedichten werden gedrukt en op het Forum Vakantieparticipatie cadeau gegeven aan de deelnemers. 

Dit verhaal werd gepubliceerd op 26 januari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Vakantie is... vrijheid durven nemen

In gesprek met Julienne (Jenneke) Bos | 17 januari 2017

Julienne Bos, Jenneke voor de vrienden, moet elke twee dagen naar de nierdialyse. Vakantie lijkt dan - op 't eerste gezicht – haast onmogelijk. Tenzij je creatief bent natuurlijk, en hulp durft vragen. 'Want ziekenhuizen zijn overal’ zegt Jenneke.

Of de vakantie nu richting onze Belgische kust of zelfs naar Spanje gaat: overal is wel een dialysecentrum in de buurt. ‘Durven, dat is alles wat nodig is’, zegt Jenneke. De stap zetten, afspraken maken en je dan gewoon smijten in het onbekende. En, zegt ze nog: ‘Die dialyse op vakantie, in een ander ziekenhuis, dat voelt eigenlijk ook wel als verlof voor mij.’

Videoverhaal

Jenneke bracht haar verhaal onder woorden en zocht passende beelden uit. Ze hoopt dat haar getuigenis anderen inspireert om voorbij hun grenzen te durven denken. Want vakantie is nodig, voor iedereen.

 

Over de videoverhalen
Jenneke ging samen met Hilde, Fanny, Claudine, Dirk, Rita, Carine, Marleen en Patrick in op de uitnodiging van Vakantieparticipatie om hun vakantie-ervaringen te vertellen via een ‘digital story’. Lees hier meer over de workshop. In hun persoonlijk videoverhaal vertellen ze met eigen stem wat vakantie voor hen betekent. De videoverhalen delen we in de loop van de komende weken op www.iedereenverdientvakantie.be en via het Youtube-kanaal van Steunpunt Vakantieparticipatie, Toerisme Vlaanderen.

Bekijk alvast:
‘Vakantiegangers doen oproep aan hulpverleners en beleid’

Julienne Bos

In gesprek met

Julienne Bos, Jenneke voor de vrienden woont in Hasselt. Ze is actief in De Brug, de Hasseltse vereniging waar armen het woord nemen. Julienne is nierpatiënt en gepassioneerd door reizen met de vrienden van De Brug.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 17 januari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Vakantiegangers doen oproep aan hulpverleners en beleid

In gesprek met Claudine, Hilde, Patrick, Carine, Dirk, Jenneke, Marleen, Rita en Fanny | 13 januari 2017

‘Vakantie is preventie. Vakantie is medicatie. Vakantie is puur, puur voelen dat je leeft.’ Na urenlang vragen, vertellen en luisteren naar elkaar kwamen negen ervaren vakantiegangers tot die conclusie. Vakantie is ongelooflijk belangrijk, stellen ze. Ook voor wie vakantie een moeilijk te realiseren verlangen is, om welke reden dan ook. Eenzaamheid, weinig zelfvertrouwen, een beperkt inkomen, ziekte of een beperking: ook dan (en vooral dan!) moet vakantie kunnen. Want vakantie verzacht het leven en versterkt de mens. Ze hopen dat professionals in beleid en hulpverlening dit gaan beseffen en mee mogelijk maken wat soms onmogelijk lijkt.

Steunpunt Vakantieparticipatie nodigde negen vakantiegangers uit voor een workshop ‘digital storytelling.’ Ze verbleven twee dagen in de Koninklijke Villa in Oostende, deelden hun vakantie-ervaringen, smeedden die ervaringen tot verhalen en bereidden elk een videoverhaal voor. Tijdens het forum 2016 toonden ze de resultaten van hun werk voor het eerst aan de buitenwereld.

Deugddoende groepservaring

‘We kenden mekaar niet. Het was wonderlijk hoe we elkaar twee dagen later als groep, familie tot weerziens zeiden. We leerden elkaars verhalen kennen, de kracht én de verschillen waarderen, respecteren’ zeiden ze. ‘Na urenlang vragen, vertellen en luisteren naar elkaar, kunnen we alleen maar bevestigen: iedereen verdient vakantie. ’t Is meer: iedereen heeft recht op vakantie. Dat inzicht werd voor ons cruciaal.’

Boodschap voor publiek, professionals en beleid

Om dat recht in praktijk om te zetten, is het nodig dat de publieke opinie ontdekt dat vakantie geen luxe is, maar deel uitmaakt van een volwaardig, menswaardig bestaan. De negen vertellers roepen gezamenlijk hulpverleners en beleidsmakers op om het verlangen naar en het effect van vakantie echt ernstig te nemen. 'Sociaal werkers, dokters, psychiaters, advocaten, beleidmakers én mensen die denken dat vakantie niet voor hen is: maak alsjeblief mee mogelijk wat onmogelijk lijkt. Het is overduidelijk: vakantie is ongelooflijk belangrijk."

Bekijk hier hun gezamenlijke videoboodschap:

"De mensen zeggen, dat vakantie een luxe is.
Dat het vanzelfsprekend is.
Dat je er niet zo’n gedoe moet over maken.

Of ook, ze zeggen
dat het niets voor mij is,
dat ik het niet kan betalen,
dat ik er niet geraak,
dat het te moeilijk is.

Anderen beslissen:
vakantie is niet voor mijn patiënt, niet voor mijn cliënt
Te kort door de bocht
Vakantie is nodig, vakantie is goed."

“Sociaal werkers, dokters, advocaten, beleidsmakers: maak mee mogelijk wat onmogelijk lijkt. Vakantie is ongelooflijk belangrijk.”

 
Hilde, Fanny, Claudine, Dirk, Rita, Jenneke, Carine, Marleen en Patrick gingen in op de uitnodiging van Vakantieparticipatie om hun vakantie-ervaringen te vertellen via een ‘digital story’. Lees hier meer over de workshop. In hun persoonlijk videoverhaal vertellen ze met eigen stem wat vakantie voor hen betekent. Ze tonen met eigen woorden en zorgvuldig uitgezochte beelden hoe vakantie hun leven rijk en waardevol maakt. De videoverhalen delen we in de loop van de komende weken op www.iedereenverdientvakantie.be en via het Youtube-kanaal van Steunpunt Vakantieparticipatie, Toerisme Vlaanderen.

 

workshop digital storytelling

In gesprek met

Ervaren vakantiegangers Claudine, Hilde, Patrick, Carine, Dirk, Jenneke, Marleen, Rita en Fanny nemen deel aan een tweedaagse workshop ‘Digital Storytelling.’ Ze boetseren hun vakantie ervaringen tot verhalen. Straks worden die verhalen filmpjes, die op reis kunnen via Vakantieparticipatie, Youtube en Facebook. De vertellers tonen hun verhalen tijdens het Forum Vakantieparticipatie op 15 december 2016. Dat is wat de vertellers willen: lotgenoten laten zien dat het wél kan, met vakantie gaan. Vakantie-aanbieders ideeën geven om het samen nog beter te doen voor mensen die minder kansen krijgen. Beleidsverantwoordelijken doen nadenken over het belang van vakantie voor iedereen.

Dit verhaal werd gepubliceerd op 13 januari 2017 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Zet ook jouw pan op het vakantievuur

In gesprek met Wij allemaal, Forum 2016 | 16 december 2016

Waren er nu 450 of 475 mensen op het Forum 2016? Bij Vakantieparticipatie raakten ze de tel kwijt. Véél volk. Da’s zeker. En véél moed. Dit Forum werd gemaakt door mensen die deskundig zijn door ervaring. Door mensen die weten wat armoede betekent, welke uitdagingen leven met een beperking inhoudt. Door mensen die zichzelf overstegen. Zij brachten hun verhaal voor duizend ogen en oren in de sfeervolle, stampvolle congresruimte van Planckendaal. De magie van échte verhalen, verteld door moedige mensen. Mensen die aangrijpend pleitten voor het recht op vakantie. Het herhaalde applaus was grandioos verdiend.

 

Honderden verhalen

Editie 2016 van het Forum Vakantieparticipatie was – meer dan ooit – van iedereen. Meer dan driehonderd mensen participeerden in de maanden voorafgaand aan het forum aan workshops en babbels. Via dans, theater, video, boetseren, vertellen, spelen en poëzie drukten ze uit wat vakantie voor hen betekent. Ze gaven taal, beeld en klank aan hoe vakantie een steen verlegt in de stroom van hun bestaan. Hoe dat ging, kan je in deze clip zien:

 

Eén groot verhaal

En dan, op 15 december 2016, de  dag waarnaar zoveel mensen uitkeken, kwamen die verhalen samen. Druppel na druppel vormde zich een rivier van betekenis. Herinnerden we ons weer waarom vakantie zo’n zegen is. Hoe mensen groeien doorheen vakantie. Dat we bergen bedwingen tijdens vakantie, en niet alleen letterlijk. Dat we elkaar waarderen en zetjes geven voor, tijdens en na vakantie. Dat we ons op kamp even kunnen afschermen – als achter een kleurrijk geweven schild – van de buitenwereld. Dat we zorg en genezing vinden in de handen van zorgzame vakantiemakers. Dat we het heerlijk vinden om onze voeten te mogen volgen. Dat we rust en stilte herontdekken en leren waarderen.  Vakantie is voor iedereen anders, want iedereen is uniek.

collage forum

Maak het mogelijk voor elkaar

Wat we ook hoorden was dit: als je in de miserie zit, is het van enorme waarde dat iemand je even helpt om wat rust te vinden. We hoorden het van moedige mensen. Het klonk als een rode draad doorheen hun persoonlijke, kwetsbare getuigenissen.

Iemand die zonder eigenbelang een zetje geeft om er even op uit te kunnen. Iemand die gauw een verblijf helpt regelen, een leuke tip geeft. Iemand die je uitnodigt om erbij te komen, je op de bus helpt, je gerust stelt. Iemand die je voor het eerst mee op kamp neemt, met je danst, naar je verhaal luistert. Iemand die de deur voor je openhoudt, je met rolstoel en al naar de zee duwt. Iemand die het licht in je ogen opmerkt. Iemand die je vastpakt en zegt dat je graag gezien wordt. Da’s allemaal vakantie!

collage forum 2

We zoeken de weg naar je hart

Het Forum leverde een schat aan verhalen op. Verhalen van échte mensen, over échte belevenissen. Verhalen van zorgen, genieten, zwerven en spelen. Van uitrusten, durven, doorzetten en steunen. Verhalen van alleen. Verhalen van samen. Verhalen van mensen die kracht vinden tijdens vakantie.  Ze zijn ingeblikt in getuigenissen, gedichten, een theaterstuk, in filmpjes en videogetuigenissen. Niet om in de kast te liggen of te verstoppen achter digitale muren met paswoorden, wel om te delen met de wereld. Druppelsgewijs. Zodat elk verhaal in een vakantietempo de weg naar je hart kan vinden. Opdat ze je mogen inspireren om jezelf en andere mensen vakantie te gunnen. Kijk dus mee uit naar 2017, een jaar waarin we de schat met je delen.

Dankbaar!

Ach kom. We kunnen het toch niet allemaal tot volgend jaar bewaren zeg je? Goed, goed. We geven je al één parel cadeau. Een gedicht, ter plaatse gecomponeerd door forumdichter Jan Somers. Een dankbare afsluiter van het Forum 2016 en meteen ook een wens voor een nieuw vakantiejaar 2017.

Dankbaar!

Dankbaar!
Dankbaar gebruik maken
van gesprokkelde woorden,
verkapte zinnen,

sprakeloze witregels,
dansende voeten
gesleept vanuit het vakantiebos.
Een bos voor bijna iedereen.

Zorgvuldig participatief
stapelen, herstapelen, verbinden
verhalen zich in en rondom ons heen.
Zet ook jouw pan op het vakantievuur.

Vakantie brengt jou
maar ook mij
terug op verhaal.
Een dankbaar verhaal.

Jan Somers
Forum dichter 2016

 

Fotografie: Robert Boons & Jan Somers
Forum 2016

In gesprek met

Elk jaar ontmoeten vakantiegangers, sociale organisaties en vakantiemakers elkaar tijdens het Forum Vakantieparticipatie.  De editie 2016 is nèt achter de rug. Op 15 december dompelden meer dan 450 mensen zich onder in oprechte verhalen van wat vakantie met mensen doet. We deelden de wens om volgend jaar voor nog meer mensen vakantie mogelijk te maken.  

Dit verhaal werd gepubliceerd op 16 december 2016 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Hotelcrew over vakantie: ‘zullen we eelt aan de vissen voeren?’

In gesprek met Tamara Desmet, Vakantieverblijf Middelpunt | 14 december 2016

Ze hebben een intensief werkjaar achter de rug, de medewerkers van Vakantieverblijf Middelpunt. Ze hebben diep in de energiereserves getast om hun gasten een heerlijk ontspannende vakantieperiode te garanderen. Je kunt de vermoeidheid zien, het verlangen naar rust voelen. ’t Is tijd om zelf wat vakantie te nemen. Of om in gedachten al op reis te zijn. Met z’n twintig kwamen ze een maandagnamiddag samen. Ze vertelden elkaar verhalen over vakantie, over wat vakantie voor hen betekent. En toen schreven ze gedichten. Vakantieparticipatie kreeg ze cadeau, om er mensen mee te inspireren op het forum 2016 en nadien.

Manager Tamara Desmet: ‘we startten het seizoen met vijf medewerkers tekort. Op een ploeg van 26 mensen weegt dat door. Gevolg: tegen het einde van het seizoen hadden we veel zieke collega’s. Je probeert dat dan samen wel op te vangen, vervanging te zoeken. Maar evident was het niet.’ Tamara wilde ‘iets leuk’ terugdoen voor de medewerkers. ‘Een workshop samen gedichten maken, het leek me wel een manier om enkele uren ontspannen samen door te brengen. Ik wilde de collega’s doen voelen dat we waardevol werk doen. Dat wij in Middelpunt er toch maar samen voor zorgen dat onze gasten – vaak zieke mensen of mensen met een beperking – van een ontspannen vakantie aan zee kunnen genieten.’

Hotelteam Middelpunt
De ploeg van Middelpunt. 'Vakantie is moe eropuit en uitgerust erweerin.'

 

‘Hmm, gedichten!? Meen je ‘t serieus?

Weken voor de workshop is er in de wandelgangen gegrapt en gelachen. ‘Gedichten maken, is dat niet voor kinderen?’ Of: ‘poëzie, daar begrijpen we eerlijk gezegd niet veel van.’ Dichter Jan Somers begeleidt de workshop. Hij herkent het wel, die aarzeling over dichtkunst. ‘Ja, poëzie, dat lijkt soms op wartaal. Dan denken we ‘waar heeft die dichter het in godsnaam over?’ 

Drie uur later, aan het einde van de workshop, blijken ze dan toch allemaal dichter te zijn. Doen ze een zwembad spreken, kruipen ze in de vacht van een kat, vliegen ze hoog boven de wolken om hun zorgen achter te laten. 

Vakantiebeelden gevat in poëtische woorden

Vakantie? Voor de medewerkers van Middelpunt is dat kindervoetjes trappelend in het water. Het is eelt aan de vissen voeren. Het beeld van luchtmatrassen drijvend op een blinkend wateroppervlak. Vakantie is barbecue, vrij zijn, samen zijn. Vakantie is een zee van tijd. Dromen van een wereldreis. Zachtjes wakker worden in de ochtend met stilte die fluistert. Vakantie is wind, die stille rust door ons heen doet waaien. Vakantie is lachen en stralen. Vakantie is moe eropuit en uitgerust erweerin.

Workshop gedichten maken

Verhalen delen is dichter bijeen komen

Vertellen over vakantie, er samen een gedicht over componeren, is ook elkaar als collega’s een beetje anders leren kennen. En dan ontdekken dat vakantie voor iedereen verschillend is, voor iedereen bijzonder is. Waar medewerkers in de sector van toerisme met elkaar babbelen over vakantie, groeit besef: wat wij samen dag in dag uit doen, is van grote waarde voor onze gasten.

 

fotografie: Jan Somers
Tamara Desmet

In gesprek met

Vakantie-met-zorg: dat is het concept van Middelpunt. 88 gasten kunnen er verblijven in toegankelijke, aangepaste en prikkelarme kamers. Zorg en kinesitherapie wordt geregeld met het Wit-Gele Kruis en een plaatselijke kinesist. Nogal wat groepen boeken een verblijf bij Middelpunt: woonzorgcentra, MPI’s, patiëntenverenigingen en vrijwilligersorganisaties die zich inzetten voor mensen met een beperking.

Tamara: ‘wie zorg nodig heeft, mag op ons vertrouwen dat die ondersteuning tot in detail goed geregeld is. Wie geen zorg nodig heeft, is trouwens even welkom. Onze gasten vinden het prettig dat we een gemengd publiek hebben, dat ze hier niet op vakantie zijn als zieken onder elkaar.’

Middelpunt is een beschutte werkplaats. Vijftien medewerkers met een beperking werken er omkaderd door begeleiders. Middelpunt afdeling van maatwerkbedrijf Mariasteen, dat onderdeel is van dienstencentrum Gid(t)s. 

Dit verhaal werd gepubliceerd op 14 december 2016 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Vakantie in gedichten, spelen met betekenis

In gesprek met Patiënten van het Psychiatrisch Centrum Sint Amandus in Beernem | 18 november 2016

Dinsdagnamiddag in november. Een donkergrijze lucht laat aanhoudend haar zachte nattigheid los. De zomer is veraf. We zijn in Beernem, in het cultuurcentrum van Psychiatrisch Centrum Sint Amandus. Vijftien lege stoelen op het podium, in een verwachtingsvolle kring geschikt voor zwarte coulissen. Hier worden straks gedichten gemaakt. Hier breekt straks het vakantiegevoel door de natte herfst. Een patiënt komt aan, aarzelend, warm verwelkomd. En dan nog een, en nog een. Vijftien mensen druppelen binnen. Straks zijn we allemaal dichter. Dichter bij onszelf, dichter bijeen. Dichter ook in de zin van kunstenaar, speler met woorden, proever van taal.

‘Poëzie is poging iets uit te drukken van het leven. Het begint bij wat je meemaakt, wat je raakt, verwondert. Een gedicht is een kans om uit te leggen wat je niet kunt uitleggen’, zegt Jan Somers. Jan begeleidt de workshop. Fotografie en poëzie zijn Jans instrumenten om de diepte van het leven een klein beetje uit het moeras te trekken. Jan is dorpsdichter in Borsbeek. ‘Het mooie van gedichten is dat het betekenissen open laat. Taal die cirkelt om betekenis: het prikkelt de emotie en verbeelding van wie leest. Een gedicht is open, iedereen kan er iets anders in vinden.’

 

Vakantiebeelden liggen op een tafel. Vijftien mensen kijken, voelen, kiezen. Welk beeld roept iets van vakantie op? In kleine groepjes vertellen we elkaar verhalen van momenten. De zee, de stad, een ijsje. Kijken naar toeristen en daardoor zelf vakantie voelen. Gele pisseblommen die piepen tussen groen gras, zoutige plakkerige voeten in het zand. Septemberzon, muziek, eenzaamheid en vriendschap. Cakejes van kleur. We luisteren naar elkaar en zien verwonderd hoe vertellen over vakantie blijheid brengt. Hoe wat ooit was weer dichterbij komt. We geven elkaar woorden cadeau. ‘Wat mij raakt in jouw verhaal is dit. Daar gebruikte je een prachtig woord. Dat inzicht van jou maakt mij blij.’

 

Een uur vliegt om. Dan is er pauze. Even rust voor ons hoofd. Sigaretje aan de ingang. Gedachten stromen. En iemand zegt, tussen twee halen van zijn sigaret door:

Vakantie is als motorolie.
Voor de rest van ’t jaar
Een goed geoliede machine.

Het eerste gedicht is geboren. Smaakt naar meer. Van de asbak wandelen we terug naar het podium. Groepjes haken hun ervaringen in elkaar. Ieders woorden worden zinnen van ons samen. Zinnen worden verzen. Verzen worden gedichten. Schrijven, schrappen, schrijven, schrappen. Opnieuw en nog eens. Tot Jan zegt dat ’t bijna tijd is. Dat het goed is. Het is altijd goed.

En dan is het tijd om elkaar te trakteren. Elkaar woorden te schenken. Voordragen is prijsgeven wat kwetsbaar is. De klanken van drie gedichten, ontstaan waar twee uur geleden nog niets was, stijgen op tussen de coulissen. Kom er even bij, jij lezer, en ervaar wat taal met je doet…

De hond laat mij uit.
Zo hard nodig behoefte aan rust.
Wij samen.

Uitleven, uitladen
Open zetten van mijn uitlaadklep.
Zo hard nodig aan een hart
voor elkaar.

Applaus.
Nog twee pareltjes volgen. Ben je er nog? Hier gaan we:

Ik beloon mezelf
met voeten in zee,
natte plakkende voeten
vol zand,
één bol te weinig
toch content.
Rust op het strand.
Er is ontspanning in mijn hand.

Meer applaus. We doen het toch maar, voelen we. Trots. We staan hier toch maar, met onze kwetsbare woorden, aarzelend declamerend. Kom maar op met het derde gedicht…

Brugge in vakantie

Mijn stad vol toeristen.
Ik kijk.

Ben een van hen.
Eén met hen.

Half september
de zomer een zeepbel.

Troostvoedsel vult de vitrines
Laat geluk.

Pralines blijven duur.

 

Dat staat. Dat spreekt. Het enige wat nodig was: twee uur, vijftien mensen, een paar beelden, herinnerde momenten, spontane woorden en een beetje vriendelijke hulp van de Borsbeekse dorpsdichter. Verwondering. ’t Is goed zo. ‘t Smaakt naar meer.

 

Fotografie: Jan Somers

 

Psychiatrisch Centrum Sint Amands

In gesprek met

De Vleugel, socio-culturele dienst van Psychiatrisch Centrum Sint Amandus in Beernem, groeit samen met patiënten toe naar de Gedichtendag 2017, op donderdag 26 januari. Patiënten, familieleden en medewerkers mogen gedichten posten in een gedichtenbox. In workshops ontdekken geïnteresseerden wat dichtkunst is, en hoe ze de dichter in zichzelf kunnen bevrijden. Hans Chielens van De Vleugel nodigde Vakantieparticipatie uit om de spits van die workshops af te bijten. Dorpsdichter van Borsbeek Jan Somers begeleidde de groep. In ruil krijgt Vakantieparticipatie de gedichten cadeau. Die reizen mee naar Planckendael, waar op 15 december het Forum Vakantieparticipatie plaatsvindt. 

Dit verhaal werd gepubliceerd op 18 november 2016 in de categorie Vakantie.

Neergepend door

Griet Bouwen is Storyweaver voor het netwerk Iedereen Verdient Vakantie. Ze houdt van een hartelijk gesprek en stelt graag vragen die een verschil maken. Heb je zelf een verhaal dat je graag deelt? Contacteer onze redactie en zet je verhaal kracht bij.

Pagina's

Copyright © 2021 Steunpunt vakantieparticipatie | Disclaimer | Privacy |